Przejdź do treści

Dla kogo jest psychoanaliza?

Psychoanaliza - po co i dla kogo?
Psychoanaliza. Ilustracja: Magdalena Pankiewicz |
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Dwie dziewczyny palą papierosa i rozmawiają ze sobą
Palenie papierosów podczas brania leków. Czy to jest niebezpieczne?
Dziewczyna leżąca na kanapie
„Depresja. Rozumiesz – pomagasz”. Świetna kampania społeczna o depresji
ćwiczenia z resuscytacji noworodka
Bezpieczny Poród. W Warszawie otwarto Centrum Symulacji Położniczych
Kobieta w szpitaliu trzyma noworodka w becie i patrzy się na niego
Kobieta z usuniętą trzustką urodziła zdrowe dziecko
dzieci bujają się na huśtawce w maskach, wokół panuje smog
Smog. Powstaje zbiorowy pozew przeciwko Skarbowi Państwa

Uznany za geniusza i ojca psychoanalizy Sigmund Freud, choć wciąż budzi kontrowersje, jest bezsprzecznie najważniejszą figurą w gronie gigantów współczesnej myśli psychologicznej.

Choć Freud miał wielu uczniów i kontynuatorów (najsłynniejszy z nich to Carl Gustav Jung), przez większość życia prowadził z nimi burzliwe spory na gruncie naukowym. Niektórzy zarzucali mu nawet fałszerstwa danych uzyskanych podczas obserwacji pacjentów oraz naginanie wyników doświadczeń do zakładanych tez. Jednak obecnie do teorii Freuda odnoszą się wszystkie szkoły psychoanalizy. Współcześnie największy wpływ na psychoanalizę mają koncepcje bezpośrednich kontynuatorów Freuda – Melanie Klein (w tradycji szkoły angielskiej) oraz Jacques’a Lacana (tzw. francuska szkoła psychoanalizy).

Psychoanaliza – główne założenia

Punktem wyjścia psychoanalizy jest przekonanie, że nieświadome procesy psychiczne mają znaczący, jeśli nie główny wpływ na zachowanie człowieka. Bezpośrednim źródłem naszych irracjonalnych zachowań, uczuć, chorób i skłonności są przeżycia i urazy przeżywane w dzieciństwie. Rozległe złoża nieświadomych treści mogą się ujawniać także w postaci marzeń sennych. Według Freuda najważniejszą rolę na poziomie nieświadomości odgrywa pierwotny popęd seksualny (libido). Uczony stworzył być może najcenniejszą teorię psychologiczną: o istnieniu Id (dziedzina naturalnych popędów i instynktów), Ego (poziom świadomego wyrażania siebie i postrzegania) i Superego (ideały i normy moralne). Freud w swoich pismach nie używał terminów Id, Ego i Superego (są one dziełem tłumaczy), posługując się niemieckimi pojęciami das Es („ono”), das Ich („Ja”), das Über-Ich („Nad-Ja).

Psychoanaliza – dla kogo?

Psychoanaliza polecana jest osobom, które przeżywają trudne emocje: lęk, smutek, irytację, huśtawkę nastrojów, obniżone poczucie własnej wartości, i nie potrafią odnaleźć ich przyczyn (ich problem nie jest efektem konkretnej sytuacji niezależnej od nas, np. śmierci bliskiej osoby). To terapia dla tych, którzy mają tendencję do powtarzania błędów lub wielokrotnie, w różnych okolicznościach i czasie, przeżywają podobne, problematyczne sytuacje. Metoda ta działa również w przypadku dolegliwości cielesnych, np. bólu somatycznego niewiadomego pochodzenia.

Psychoanaliza – cele i efekty

Tam, gdzie było Id, powinno być Ego – tak Freud określał cel psychoanalizy. Innymi słowy zadaniem terapeuty jest odszyfrowywanie sensu objawów (będących formą wyrazu nieświadomych procesów psychicznych). W wyniku terapii pacjent uczy się rozpoznawać destrukcyjne, nieuświadamiane motywy i zastępować je konstruktywnymi, podejmowanymi świadomie decyzjami. Psychoanaliza pomaga zrozumieć przyczyny dolegających nam problemów, np. dominującego uczucia smutku lub poczucia winy, oraz „zdekonstruować je” dzięki nauce świadomego kierowania emocjami.

Psychoanaliza – ograniczenia

Wymaga czasu i pieniędzy – sesje są częste (kilka razy w tygodniu), a terapia może trwać wiele lat. Psychoanaliza niesie ze sobą ryzyko, że z czasem (w przypadku długofalowej terapii) może przerodzić się w miłe, ale rutynowe i powierzchowne pogawędki, które nie wnoszą do terapii nic nowego ani nie rozwijają osobowości pacjenta. Terapia tą metodą ma wiele pułapek związanych z relacją pacjent – terapeuta. Jedna z nich polega na tym, że terapeuta może nieświadomie pragnąć dopasować pacjenta do własnych wyobrażeń na temat ludzkiego losu i charakteru. Co ciekawe, sam Freud twierdził, że istnieje nacja, na którą jego metoda zwyczajnie nie działa! Miał na myśli Irlandczyków.

Psychoanaliza – metoda

W trakcie sesji pacjent leży na kozetce bądź siedzi w fotelu, a psychoanalityk siedzi za jego plecami, nie utrzymując z nim kontaktu wzrokowego. Podczas wizyty pacjent opowiada o wszystkim, co mu przychodzi do głowy. Analityk poddaje te treści interpretacji.

Psychoanaliza – czas

W tradycyjnej psychoanalizie sesje trwają ok. 50 min. Ale już np. w tradycji lacanowskiej długość sesji jest zmienna. Jeśli po pięciu minutach analityk uzna, że pacjent powiedział coś znaczącego, kończy sesję. Przeciętnie psychoanaliza trwa kilka lat (są i tacy, którzy kontynuują terapię nawet przez kilkadziesiąt lat). Terapia może odbywać się od dwóch do pięciu razy w tygodniu.

 

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Najnowsze w naszym serwisie

Kasia, ratowniczka medyczna: człowiek ma potrzebę, żeby znowu pod tę granicę życia i śmierci podjechać

Kobieta pije sok pomarańczowy

Sok pomarańczowy a demencja. Najnowsze badania z Bostonu a opinia dietetyka

Pieczone warzywa w trzech odsłonach. Idealne na zimę!

Ziemniaki z wody? Marchewka z groszkiem? Nic z tego. Mamy takie patenty na pieczone warzywa, że już na zawsze odechce wam się gotować ziemniaki do kotleta. Pieczemy, bo tak jest najpyszniej i najzdrowiej!

Seks – wykorzystaj to, co już masz

Czasem coś, co mamy w zasięgu ręki, wydaje nam się żadne, nieprzydatne, nie do wykorzystania. Szukamy nowego, szuka-my dalej, więcej, mocniej. Czy znajdujemy? Nie zawsze. Ale w życiu seksualnym zawsze można wykorzystać to, co już się ma. Bo zwykle ma się wiele.

Powiązane tematy

Zainteresują cię również:

Masaż twarzy. Ćwiczenia na ujędrnienie, odmłodzenie i odprężenie

WIdok na dwie drewniane łyżeczki, w których jest sól. Dwa rodzaje soli - kuchenna i morska. Wszytsko na ciemnym tle.

Choroby autoimmunologiczne – winna sól?

Olej kokosowy – kosmetyk, lek i suplement

Olej kokosowy – kosmetyk, lek i suplement

Rewolucja w miłości

Rewolucja w miłości

Szafran vs. kurkuma

Szafran vs. kurkuma

Młody jęczmień – zdrowa moda

Młody jęczmień – zdrowa moda

Stres – kto się stresuje, ten jest brzydki

Stres – kto się stresuje, ten jest brzydki

Mleko krowie vs. mleko sojowe

Mleko krowie vs. mleko sojowe

Mleko krowie vs. mleko kozie

Mleko krowie vs. mleko kozie

Mleko krowie vs. mleko owsiane

Mleko owsiane na celowniku

Mleko krowie vs. mleko ryżowe

Mleko krowie vs. mleko ryżowe

Mleko krowie vs. mleko migdałowe

Mleko krowie vs. mleko migdałowe