Przejdź do treści

Pasożyty przewodu pokarmowego – fakty i mity

Pasożyty przewodu pokarmowego – fakty i mity
Zdjęcie: Jonathan Niederhoffer | www.stocksnap.io
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Kampania Fundacji Arena i Świat
Wspaniałe bohaterki w kampanii „Badaj się i żyj pełną piersią. Nie daj się rakowi”
Agnieszka Hyży o macierzyństwie: wszystkie jedziemy na tym samym wózku!
Michał Lipa o dodatkowych kilogramach w ciąży. Ile może przytyć ciężarna?
Fryzjerka znalazła dziwną plamkę na jej głowie. Okazało się, że po 13 latach ma nawrót raka
szczepionka
Grypa – dlaczego się szczepimy?

Jeśli masz psa lub kota, powinieneś się odrobaczyć; przyczyną alergii są pasożyty; a dzieci, które zgrzytają zębami, mają owsiki – to fakty czy mity? W internecie znajdziemy mnóstwo informacji o chorobach pasożytniczych. Kłopot w tym, że wśród nich jest wiele przekłamań. Z nimi rozprawi się ostatecznie nasz ekspert.

Mit nr 1: Zakażenia pasożytami są niezwykle powszechne (według niektórych źródeł nawet 100 proc. populacji)

W Polsce najczęstszą chorobą pasożytniczą jest owsica. Choruje na nią około 10 proc. dzieci, w niektórych środowiskach może nią być zakażonych nawet 40 proc. Druga w kolejności jest giardioza – do 10 proc. zakażonych w populacji dziecięcej (wg danych Państwowego Zakładu Higieny zapadalność w roku 2015 to 4,5 na 100 tys. mieszkańców). Glistnica i tasiemczyce to mniej niż 1 proc. zakażonych w naszej populacji. Zakażenia pozostałymi gatunkami pasożytów są incydentalne. Skąd zatem często tak zawyżone dane? To może wynikać np. ze stawiania rozpoznania robaczyc bez potwierdzenia laboratoryjnego, z brania pod uwagę wyników uzyskanych za pomocą metod nienaukowych (biorezonans, metoda żywej kropli krwi) bądź z pomyłek diagnostycznych (częste mylenie pod mikroskopem jaj glisty ludzkiej z pyłkami roślinnymi).

Mit nr 2: Dzieci należy odrobaczać profilaktycznie

Można rozważyć profilaktyczne podawanie leków u osób narażonych na stałą ekspozycję na owsiki (np. w internatach). W innych przypadkach jest to postępowanie niezalecane ze względu na możliwe wystąpienie działań niepożądanych leków przeciwpasożytniczych (np. dla albendazolu to: bóle i zawroty głowy, , bóle brzucha, wysypka, pokrzywka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona) i na ryzyko narastania oporności na obecnie dostępne leki przy jednocześnie realnie dość niskim ryzyku bycia zakażonym (według raportów WHO Polska należy do krajów o rzadkim występowaniu chorób pasożytniczych przewodu pokarmowego). Dodatkowo stosowane powszechnie leki w jednej dawce działają tylko na owsiki i glistę ludzką. Zdecydowanie najważniejsza jest profilaktyka, czyli przestrzeganie podstawowych zasad higieny (częste mycie rąk, dokładne mycie warzyw i owoców itp.).

Mit nr 3: Eozynofilia w badaniach krwi jest typowa dla występowania pasożytów

Eozynofilia to zwiększenie w rozmazie krwi ilości eozynofilów powyżej 4 proc. Istnieje bardzo wiele przyczyn, dla których może ona być obserwowana. Wśród nich, oprócz chorób pasożytniczych, wymienia się m.in.: choroby alergiczne, szkarlatynę, kolagenozy, choroby nowotworowe, stan po splenektomii, stan po radioterapii, zaburzenia immunologiczne, chorobę Addisona, eozynofilię polekową (np. po penicylinie, fenotiazynie). Rozpoznanie zakażenia pasożytami jelitowymi tylko na podstawie stwierdzenia eozynofilii w surowicy krwi byłoby więc błędem i mogłoby skutkować opóźnieniem w diagnostyce i leczeniu innych poważnych chorób.

Mit nr 4: Pasożyty zawsze nasilają objawy alergii albo są jej przyczyną

Na podstawie do tej pory przeprowadzonych badań naukowych w dalszym ciągu nie jest jasny związek między zakażeniami pasożytami jelitowymi a objawami alergii. W niektórych badaniach wykazano, że mogą one nasilać stopień ciężkości astmy czy objawów alergii, jak np. wysypek. W innych natomiast zaobserwowano, że osoby zakażone pasożytami rzadziej chorują na astmę i rzadziej cierpią z powodu alergii bądź też jej objawy są u nich znacznie mniej nasilone (co potwierdzałyby dane z krajów rozwijających się, gdzie infekcje pasożytnicze są bardzo częste, natomiast znacznie rzadziej rozpoznaje się alergie i astmę), podobny związek zaobserwowano również w przypadku chorób autoimmunologicznych (zapalenia jelit, stawów, cukrzyca t. 1 itd.). Jednocześnie obserwuje się negatywny wpływ masywnego zakażenia na układ odpornościowy, co może wręcz skutkować zmniejszoną skutecznością szczepień ochronnych w krajach rozwijających się, z uwagi na upośledzoną reakcję immunologiczną przy zetknięciu się z antygenami obecnymi w szczepionkach.

Mit 5: Najczęstszym źródłem pasożytów są zwierzęta domowe, dlatego koniecznie należy odrobaczać osoby je posiadające

Do gatunków pasożytów, które mogą współwystępować u ludzi i u zwierząt domowych, zalicza się: Giardia lamblia i Toxoplasma gondii, a także Toxocara canis i cati, które to jednak nie osiągają stadium osobnika dojrzałego, tylko pozostają w organizmie człowieka w postaci larw osiedlających się w tkankach. Nie jest zalecane rutynowe odrobaczanie ludzi mających zwierzęta domowe, jako że na żaden z tych gatunków nie działają typowo stosowane leki przeciwpasożytnicze podawane w standardowych dawkach. Możliwe jest także zakażenie tasiemcem psim (Dipylidium caninum), dochodzi do niego jednak tylko w przypadku połknięcia zakażonej pchły, co stanowi ogromną rzadkość. Najważniejsze jest pamiętanie o prawidłowych nawykach higienicznych, częste mycie rąk, sprzątanie psich odchodów z trawników, zabezpieczanie piaskownic przed zwierzętami, regularne odrobaczanie zwierząt domowych.

Pasożyty przewodu pokarmowego – fakty i mity

Zdjęcie: Jonathan Niederhoffer | www.stocksnap.io

Mit nr 6: Zgrzytanie zębami, kaszel, bladość skóry i podkrążone oczy – to najczęstsze objawy zakażeń pasożytniczych u dzieci

Są to objawy niespecyficzne, które mogą się wiązać z wieloma innymi schorzeniami. Mogą występować pojedynczo lub wspólnie podczas zakażenia pasożytami jelitowymi, ale w żaden sposób nie można tylko na tej podstawie przesądzać o ich obecności w organizmie. Np. zgrzytanie zębami (bruksizm) u dzieci najczęściej jest związany z nadmiarem bodźców, sytuacji stresowych w ciągu dnia, w ten sposób rozładowywane jest napięcie. Wśród możliwych przyczyn bruksizmu wymienia się także skłonności rodzinne do takich zachowań, wady zgryzu czy też choroby w obrębie jamy ustnej, głowy, choroby przewodu pokarmowego, zaburzenia neurologiczne, hormonalne. Obecność pasożytów jelitowych odpowiada za nie tylko w niewielkim stopniu.

Mit nr 7: W diagnostyce zakażeń pasożytniczych skuteczne jest badanie żywej kropli krwi

Zgodnie z opinią Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych badanie żywej kropli krwi nie jest procedurą medyczną z zakresu diagnostyki laboratoryjnej, jest wykonywane przez osoby nieuprawnione, poza medycznym laboratorium diagnostycznym. Jako takie absolutnie nie może służyć do oceny stanu klinicznego pacjenta, a wszelkie wyniki uzyskane w ten sposób są niewiarygodne.

Mit nr 8: W diagnostyce i leczeniu zakażeń pasożytami jelitowymi skuteczny jest biorezonans

W żadnych badaniach naukowych nie udało się udowodnić, by biorezonans miał wyższą skuteczność niż placebo. Jego rzekomy mechanizm działania został uznany za pseudonaukę (urządzenie nie jest nawet w stanie w rzeczywistości wykonywać pomiaru fal elektromagnetycznych).

Mit nr 9: W leczeniu zakażeń pasożytniczych skuteczne są leki ziołowe i homeopatia

W chwili obecnej brak wystarczających danych w literaturze medycznej, które mogą być podstawą do stworzenia zaleceń dotyczących stosowania preparatów ziołowych w leczeniu zakażeń pasożytami. Niektóre z nich wydają się obiecujące, jednak konieczne są dalsze badania w celu określenia ich rzeczywistej skuteczności, odpowiedniego dawkowania i możliwych działań niepożądanych.

Brak jakichkolwiek rzetelnie przeprowadzonych badań naukowych, w których by wykazano, że preparaty homeopatyczne przewyższają swoją skutecznością działanie placebo. Teoretyczny mechanizm działania homeopatii nie ma żadnych podstaw naukowych, opiera się na wierze w ponadnaturalne właściwości zapamiętywania wody (w preparatach tych brak jest jakichkolwiek substancji aktywnych, po wielokrotnych rozcieńczeniach obecna jest jedynie sama woda).

Mit nr 10: Zawsze należy się odrobaczać całą rodziną

Podanie leków przeciwpasożytniczych wszystkim domownikom jest uzasadnione tylko w niektórych przypadkach. Do takich zalicza się potwierdzone laboratoryjnie rozpoznanie u jednego z członków rodziny zakażenia owsikami lub lambliami.

Podsumowując, wydaje się, że o ile pasożyty jelitowe jak najbardziej są obecne w naszej szerokości geograficznej, o tyle ich występowanie nie jest aż tak częste, jak się powszechnie uważa. Dopiero po potwierdzeniu laboratoryjnym zakażenia pasożytami jelitowymi lub po znalezieniu pasożytów albo ich fragmentów (np. członów tasiemca) w kale lekarz powinien wdrożyć odpowiednie leczenie.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Zainteresują cię również:

Kubek kawy

Kawa a jakość plemników. Okazuje się, że jest zależność!

Angelina Jolie najpierw szokowała, teraz ratuje życie

Strach przed bólem gorszy niż ból

Strach przed bólem gorszy niż ból

6 badań, dzięki którym diagnozujemy nowotwory

Nie odkrywaj swojej pasji – stwórz ją

Zdenerwowany? Zjedz coś

Fitness na zdrowe jelita

Owoce i warzywa bez przemycania

Owoce i warzywa bez przemycania

Pies kontra upał. Jak pomóc zwierzakowi?

10 ekokosmetyków idealnych na lato

10 rzeczy, które czyścisz źle, za rzadko lub wcale

Mamo, mam coś w oku!

Этот важный интернет-сайт на тематику Виагра 25 мг https://pills24.com.ua
http://medicaments-24.net

medicaments-24.net