Przejdź do treści

ADHD – czym się objawia i kogo dotyka najczęściej?

znudzone dziecko
Fot. soupstock / stock.adobe.com
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Kobieta trzyma tacę z orzechami
Migdały czy fistaszki – które orzechy są zdrowsze?
dłonie
Ręce – co mówią o zdrowiu?
Zrób sobie marcepan!
Zrób sobie marcepan!
Siedzisz w bezruchu? Zacznij się wiercić!
Siedzisz w bezruchu? Zacznij się wiercić! Wyjdzie ci to na zdrowie
Dziewczyna pije zielony sok
Witaminy i minerały, które zatrzymują czas

ADHD (ang. attention deficit hyperactivity disorder) to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Po raz pierwszy pojawia się we wczesnym dzieciństwie i objawia się nadmierną impulsywnością, ruchliwością oraz zaburzeniem koncentracji uwagi.

Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami

lek. Marta Dąbrowska
Marta Dąbrowska
lekarz

ADHD jest ogólną nazwą zaburzenia zachowania diagnozowaną najczęściej do 5. roku życia. Objawami ADHD są przede wszystkim nadpobudliwość psychoruchowa, zaburzenia koncentracji uwagi i impulsywność. Dziecko wydaje się szybko nudzić każdą zabawą, nie jest w stanie usiąść dłużej w jednym miejscu, wykonuje kilka czynności naraz i żadnej nie doprowadza do końca. ADHD u dzieci występuje najczęściej między 6. a 9. rokiem życia, częściej u chłopców. Wraz z wiekiem ryzyko pojawienia się tego zaburzenia maleje. Zdarza się, że część objawów pojawia się także u osób dorosłych.

ADHD z brudnego powietrza

Objawy ADHD

Dziecko z ADHD wykazuje odmienny od rówieśników wzorzec zachowania. Wszystkie symptomy zostały podzielone na trzy główne grupy:

  • objawy nadruchliwości,
  • zaburzenia koncentracji uwagi,
  • nadmierna impulsywność.

Do pierwszej grupy zalicza się przede wszystkim nadmierne ruchowe pobudzenie dziecka, które nieustannie się wierci i nie potrafi przestać się poruszać. Takie zachowania mogą okazać się kłopotliwe szczególnie w sytuacjach, kiedy ruch nie jest wskazany lub niedostosowany do okoliczności. Objawy ADHD u dzieci to również nadmierna gadatliwość mogąca pojawić się o każdej porze dnia i nocy.

Druga grupa symptomów to zaburzenia koncentracji, które objawiają się m.in. problemami z nauką (dziecko nie jest w stanie zbyt długo skupić się na jednym zagadnieniu, odrabia pracę domową „po łebkach” i nie zwraca uwagi na detale), kłopotami ze zrozumieniem polecenia, brakiem umiejętności planowania, odwlekaniem obowiązków, gubieniem rzeczy, zapominaniem o codziennych zobowiązaniach i łatwością do rozpraszania uwagi.

Do trzeciej grupy objawów należy nadmierna impulsywność. Dzieci z ADHD mają tendencję do błyskawicznej odpowiedzi na pytania (nawet gdy nie zostały one dokończone), wykazują niecierpliwość podczas gier i zabaw zespołowych, przerywają rozmowę, aby wyrazić swoje zdanie lub o coś zapytać, są też wyjątkowo gadatliwe.

ADHD u dorosłych odbierane jest zupełnie inaczej niż u dzieci. Zwykle osoby takie postrzegane są jako irytujące i męczące. Osoby dorosłe z ADHD uważane są też często za awanturników oraz ludzi o złych manierach.

Przyczyny ADHD

Uważa się, że przyczyna rozwoju ADHD u małych dzieci tkwi w nieprawidłowym rozwoju ośrodkowego układu nerwowego. Badania wykazały, że niektóre ze struktur mózgowych rozwijają się w sposób nierównomierny. Czynniki, które mogą przyczynić się do rozwoju ADHD, to także:

  • niedotlenienie okołoporodowe,
  • niska waga urodzeniowa,
  • urazy głowy,
  • nieprawidłowa dieta (bogata w cukier, sztuczne barwniki, konserwanty i wysoko przetworzoną żywność),
  • zaniedbania środowiskowe,
  • zatrucie metalami ciężkimi.

Zobacz także

Rozpoznanie i leczenie ADHD

Aby zdiagnozować obecność ADHD zgodnie z kryteriami diagnostycznymi klasyfikacji ICD-10, objawy muszą pojawić się przed 7. rokiem życia i utrzymywać minimum pół roku. Podstawą do klasyfikacji jest także stopień nasilenia objawów, które znacząco utrudniają codziennie funkcjonowanie dziecka i pojawiają się zarówno w środowisku domowym, jak i przedszkolnym czy szkolnym.

Leczenie ADHD jest procesem bardzo złożonym i musi być dostosowane do wieku osoby nią dotkniętej. Terapeuci biorą pod uwagę nie tylko stopień nasilenia objawów, ale także występowanie chorób współtowarzyszących. Podstawą w leczeniu ADHD jest terapia najbliższych dziecka, która powinna być oparta zarówno na psychoedukacji, jak i terapii behawioralnej. Pierwsza z nich zakłada edukację najbliższych dziecka – rodziców, nauczycieli i przyjaciół. Uczą się oni postępować z dzieckiem obarczonym tym schorzeniem i reagować na jego zachowanie. Drugim rodzajem terapii jest interwencja behawioralna ucząca postępowania z problematycznym zachowaniem dziecka lub zwiększania koncentracji.

Możliwe jest również leczenie farmakologiczne, jednak wyłącznie objawowe. Oznacza to, że objawy ustępują tylko w trakcie przyjmowania leków. Po zaprzestaniu przyjmowania farmaceutyków symptomy wracają. Najczęściej stosowanym lekiem na ADHD jest metylofenidat zwiększający koncentrację. Skutkami ubocznymi jego przyjmowania są bóle głowy, zaburzenia snu oraz przewodu pokarmowego. Z dużym powodzeniem w leczeniu ADHD wykorzystuje się również atomoksetynę podawaną dzieciom, u których leczenie metylofenidatem jest niewskazane i nieskuteczne.

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Zainteresują cię również:

Kobieta w ciąży podczas badania krzywej cukrowej.

Krzywa cukrowa i jej znaczenie podczas ciąży

Jędrne piersi to zdrowe piersi! Zobacz, jak je zbadać, by uniknąć błędów

#youknowme

Kobiety walczą z całkowitym zakazem aborcji w Alabamie, opowiadając własne historie. Akcja #YouKnowMe

Jestem ciągle zmęczona. Dlaczego? Jakie mogą być przyczyny?

Żałuję rodzicielstwa

„Żałuję, że zostałam matką, beznadziejną matką, nie sprawdziłam się w tej roli. Gdybym mogła cofnąć czas o te kilka lat, nigdy nie zdecydowałabym się na dzieci”

kobieta w ciasnym pomieszczeniu

Klaustrofobia – na czym polega schorzenie i jak sobie z nim radzić?

Chorzy od pracy

5 negatywnych syndromów chorób, które mogą pojawić się podczas pracy

Płacz, krzyk, bałagan, brak sił. Mamy na Instagramie pokazały, jak wygląda prawdziwe macierzyństwo

„Poród ma IV okresy”. Jak długo trwa rodzenie dziecka? Pisze ginekolog Wojciech J. Falęcki

„Mother-life balance to pamiętanie o tym, że jesteś też kobietą. Nie tylko matką” – mówi Monika Pryśko, autorka bloga Tekstualna

kobieta trzymająca się za bolący prawy bark

Ból stawów barkowych, czyli objaw o charakterze miejscowym i rzutowanym – domowe sposoby walki z dolegliwością

Kobieta siedzi po turecku na biurku i medytuje. Przed nią stoi na biurku laptop, za nią regał z książkami, fotel i okno

5 biurowych trików, które ratują kręgosłup

Kobieta pod zabiegu mikrodermabrazji

Mikrodermabrazja – na czym polega ten zabieg i czy jest skuteczny?

Co pamiętamy z dzieciństwa?

Kobieta cierpiąca na obsesję korzysta z telefonu komórkowego

Obsesja – jak może się objawiać? Czy leczenie może pomóc pozbyć się obsesji?

kobieta siedząca na łóżku trzymająca się za lędźwie

Co może oznaczać ból w kościach? Przyczyny, charakter, sposoby łagodzenia dolegliwości

alergolog

Lekarz alergolog – kim jest, czym się zajmuje i jak wygląda wizyta?

Pięć sposobów aby zepsuć sobie poranek

Pięć kroków aby początek dnia uczynić jeszcze trudniejszym. Sobie i dzieciom

Osoba cierpiąca na osteomalację

Czym jest osteomalacja? Poznaj objawy choroby i dowiedz się, jakie leczenie można zastosować

Kobieta na wizycie u lekarza na badaniu profilaktycznym

Badania profilaktyczne – jak często je wykonywać? Najlepszy sposób na kontrolę stanu zdrowia

Zaburzony skład krwi czyli małopłytkowość

Małopłytkowość – jakie są przyczyny małopłytkowości i skuteczne sposoby leczenia?

Kobieta po zabiegu wymazu z pochwy

Rodzaje, wskazania i interpretacja wyników wymazów z pochwy

Kobieta cierpiąca na kifozę piersiową na masażu

Kifoza piersiowa – kiedy fizjologiczny łuk kręgosłupa ewoluuje do patologicznej postaci?

Lekarz diagnozujący objaw Goldflama

Jak zbadać objaw Goldflama i o czym on świadczy? Jak interpretować wynik badania?